Browse By

Monthly Archives: September 2015

โจโฉปกครองประเทศด้วยพระเดช

โจโฉปกครองประเทศด้วยพระเดช

ในบทความตอนที่แล้วผมเองได้พูดถึงเรื่องของการปกครองคนของเล่าปี่ในนิยายสามก๊กไปว่าเล่าปี่นั้นใช้ “พระคุณ” ในการปกครองและก็ได้ทิ้งท้ายเอาไว้ถึงเรื่องของตัวร้ายในนิยายอย่างโจโฉว่าตัวโจโฉนั้นมีวิธีการปกครองที่แปลกและแตกต่างกว่าเล่าปี่ซึ่งในวันนี้เราจะมาพูดรเองนี้กันครับว่าโจโฉนั้นปกครองคนหรือเลี้ยงคนด้วยวิธีการใด คำว่า “พระเดช” นั้นดูท่าจะเป็นคำเรียกที่เหมาะสมกับสถานะการปกครองของโจโฉมากที่สุดเพราะเนื่องจากว่าโจโฉนั้นเป็นตัวละครที่มักใหญ่ใฝ่สูง ไม่ไว้ใจใครง่ายๆ ดังนั้นคนข้างตัวของเขาจึงต้องเป็นคนที่เขาคัดเฟ้นมาแล้วว่ามีฝีมือและไว้ใจได้จริงๆ ส่วนพวกมือไม่ถึงขั้นหรือพวกหน้าไหว้หลังหลอกนั้นไม่อยู่ในสายตาและกลายเป็นเหยื่อที่ต้องสังเวยชีวิตให้กับโจโฉเพื่อกำราบคนหมู่มากในกองทัพมาแล้วครับ โจโฉนั้นเคยฆ่าพลทหารที่ทำงานผิดพลาดให้ทหารในกองทัพดูเพื่อเป็นการขู่และข่มขวัญทหารในกองทัพไม่ให้กล้าหือกับเขาหรือทรยศเขาซึ่งก็ได้ผลครับเพราะทหารส่วนใหญ่จงรักภักดีต่อโจโฉเพราะเนื่องจากว่ากลัวตายแต่นั่นก็ไมได้หมายความว่าจะมีใครที่อยู่กับเขาจริงๆ ดูอย่างเช่นตอนโจโฉแตกทัพเรือนั้นเขาเองต้องหนีหัวซุกหัวซุนจนแทบจะเอาตัวไม่รอดโดนกวนอูฆ่าตายซึ่งถ้าหากกวนอูไม่ใช่คนที่รู้คุณคนแล้วล่ะก็โจโฉรับรองสิ้นชื่อ ตายไปนานแล้วครับ นี่แหละครับความแตกต่างระหว่างโจโฉและเล่าปี่ในนิยายสามก๊กคนนึงเลี้ยงด้วยพระเดชในขณะที่อีกคนเลี้ยงด้วยพระคุณ

เวนิช วานิช

เวนิช วานิช

สวัสดีครับทุกท่านวันนี้ผมจะมาพูดถึงเรื่องนิยายแปลเรื่องหนึ่งที่ต้องบอกว่าเป็นนิยายที่มีอิทธิพลต่อคนไทยพร้อมกับคำกลอนที่ติดปากว่า “อันความกรุณาปราณี จะมีใครบังคับก็หาไม่ หลั่งมาเองเหมือนฝนอันชื่นใจ จากฟากฟ้าสุลาลัยสู่แดนดิน” ใช่แล้วครับนิยายเรื่องที่ว่านี้ก็คือเรื่องเวนิชวานิชนั่นเอง นิยายเรื่องเวนิช วานิช นั้นเป็นผลงานกระประพันธ์ของนักเขียนระดับโลกอย่างวิลเลี่ยม เชคสเปียร์ นักเขียนที่มีผลงานดังๆ มากมายและเวนิช วานิช นี้เองก็เป็นหนึ่งในบทประพันธ์อันทรงคุณค่าของเขา เรื่องราวของเวนิช วานิช นั้นเป็นเรื่องราวของพ่อค้าชาวยิวสองคนที่มีเรื่องมีราวกันจนถึงต้องขึ้นโรงขึ้นศาลเพราะใครๆ ต่างก็รู้ว่าชาวยิวนั้นเป็นคนที่ตระหนี่ขี้เหนียวมากที่สุดซึ่งนิยายเรื่องนี้ถือเป็นนิยายตลกร้ายที่เสียดสีสังคมได้อย่างเจ็บแสบมากที่สุดเรื่องหนึ่งเลยทีเดียว จุดเด่นของนิยายเรื่องนี้ในบ้านเราไม่ได้อยู่ที่ว่าวิลเลี่ยม เชคสปียร์เป็นคนแต่ง หากแต่อยู่ที่ว่าสมเด็จพระมหาธีรราชเจ้า พระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัวเป็นผู้ที่นำเอาบทประพันธ์นี้มาเรียบเรียงแก้ไขให้มีความเป็นไทยและสละสลวยยิ่งขึ้นเพื่อนำไปทำเป็นบทละครเพื่อใช้ในการแสดงจนเป็นที่รู้จักและพูดวลีดังกล่าวจนติดปากนั่นเองครับ สำหรับใครอยากจะอ่านบทพระราชนิพนธ์เรื่องเวนิช วานิช นี้ก็สามารถหาอ่านได้ตามร้านหนังสือทั่วไปหรือห้องสมุดประจำสถานศึกษาทุกแห่งเพราะหนังสือนิยายเรื่องนี้ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหนังสืออ่านนอกเวลาสำหรับชั้นเรียนครับผม